فرقی نمیکند به عزا یا که شادی ام..
در هر شرایطی نوکر دربار هادی ام..
گفتند که جنگ سرخ و آبی داریم
مانند همیشه قصد لابی داریم
دیروز شنیدم همگی میگفتند:
این جمعه نیا، بازی "دربی" داریم!
میثم جلالی
دارم هوایت را هوایم را نداری
چه نوکری هستی غم آقا نداری؟
بیهوده نام منتظر بر خویش مگذار
تو غصه ای جز غصه ی دنیا نداری
کافیست لفاظی! مرا هم خسته کردی
خوب ادّعا داری عمل امّا نداری
شرط زیارت کردنم ترک گناه است
من را نمی بینی اگر تقوا نداری
اصلاً شده باور کنی بی من یتیمی؟
اصلاً شده باور کنی بابا نداری؟
دیگر نگو از جایگاهت بین هیئت
وقتی میان خیمه من جا نداری
صبح و مساء گریه به جد بی کسم کن
بی گریه بر او جا به قلب ما نداری
حتی ته گودال هم یاد شما بود
ای وای اگر از ماتمش آوا نداری
پرواز را طاووس ها هرگز نمی فهمند
سرگرم خود باشی اسارت شکل می گیرد....
عمریست که در سرم غم نان دارم
یک قلب که نه، لانه شیطان دارم
یک روز اگر فدای "مهدی" گردم
تبریک بگو که عیـــد قربـــان دارم..!
میثم جلالی
مردی به امام ششم از فقر و تنگدستی شکایت کرد
>>> حضرت فرمود:
《هرگاه صدای اذان راشنیدی همراه مؤذن اذان راتکرار کن
که ازفقر نجات خواهی یافت》
مکارم الاخلاق ۳۴۸
انسان با انتظاری که از خودش دارد رشد می‌کند،
برنامۀ رشد هرکسی مطابق با انتظاراتی است که از خودش دارد.
مردم از بچه مذهبی‌ها، نمازخوان‌ها، مسجدی‌ها، انتظار دارند،
شما که نمازخوان هستی پس چرا عاشق خدا نشدی؟
خودت را که مسخره نکردی که!
کسی که فقط در مجلس دعا حال پیدا می‌کند،
ولی تنهایی حرفی برای گفتن ندارد، وضع خوبی ندارد
مسجد حضرت آیت‌الله‌العظمی بهجت(ره) جای سوزن انداختن نبود،
باید از قبل می‌رفتی نوبت می‌گرفتی! چرا؟
چون یک نفر داشت عاشقانه نماز می‌خواند،
همه به عشق او می‌آمدند، همه عشق‌بازی او را دوست داشتند ببینند.
چقدر دغدغه داری وصال سر برسد
دوباره یار سفر کرده از سفر برسد
چقدر دغدغه داری که روسفید شوی
به حد وسع برای فرج مفید شوی
چقدر بهر دفاعش قلم بدست شدی
چه روزها که فقط منفعت پرست شدی
چقدر محضر او دیده ی تر آوردی
.ادای منتظران را فقط درآوردی
بیا بکار بیاییم انحطاط بس است
عمل کنیم که بازی با لغات بس است
بیا که مونس شبهای خلوتش باشیم
بجای ننگ شدن باز زینتش باشیم
